In gesprek met TPCL Partner Hilary Harvey.
In deze serie artikelen spreken we met Hilary Harvey, partner van TPC Leadership VK, over diversiteit en inclusie. In deze blog reflecteert Hilary op haar persoonlijke ervaring als een vrouw met Caribische en Indiase afkomst.
Hilary, een gewaardeerde coach en consultant, heeft TPC Leadership altijd veel inzichten gegeven. Of ze nu sprak over samenwerking, technologie, of het leiden van omgekeerde mentorprogramma’s voor de NHS, complexe problemen heeft ze altijd met een groot bewustzijn en veel expertise aangepakt. Hier vertelt ze hoe haar achtergrond, geslacht en huidskleur haar carrière tot nu toe hebben beïnvloed.
Het normale waar je aan went
Behalve toen ze in management consulting zat, was Hilary altijd de jongste in de ruimte, zo vertelt zij. In die ruimte zaten meestal voornamelijk oudere mannen, en als Hilary om zich heen keek, was ze vaak de enige gekleurde persoon.
“Dat is mijn norm”, zegt Hilary. “Het is iets waar ik me altijd bewust van ben. Niet op een negatieve manier, maar als je ervaring niet de dominante is in een groep, ben je je daarvan bewust. Ik kan me voorstellen dat het hetzelfde is als je de enige bent van buiten het VK in een kamer vol Britten.”
Hilary noemt een uitzondering: ze werkt sinds kort samen met een andere collega met een BAME-achtergrond. Samen hebben ze reverse mentoring-trainingen gegeven aan personeel met een cultureel diverse achtergrond van verschillende NHS-trusts van wie de meerderheid gekleurde mensen waren.
“Mijn collega is een vijftiger”, legt Hilary uit. “Ze zegt dat ze nog nooit zoiets heeft meegemaakt. We hebben aangegeven dat we ons in deze contexten anders voelen. We voelen ons op de een of andere manier meer ontspannen en alsof we meer onszelf kunnen zijn. Ik realiseerde me niet eens dat ik ergens anders aan zelfcensuur had gedaan totdat we met deze sessies begonnen.”
Is het de moeite waard om iets mee te doen?
Wanneer training in reverse-mentoring specifiek gericht was op BAME-integratie, was deze sfeer van op je gemak zijn niet alleen belangrijk voor Hilary, maar heeft het ook een enorm verschil gemaakt voor het personeel waarmee ze heeft gewerkt.
“Mensen willen zichzelf weerspiegeld zien in de trainers”, zegt Hilary. “Ze vinden het prettiger om over hun ervaring te praten als ze denken dat hun trainer iets soortgelijks heeft gevoeld. Het creëert een veilige plek voor hen om te zeggen wat ze willen – op de manier waarop ze het willen zeggen – zonder angst voor repercussies.”
Wanneer mensen met een minderheidsachtergrond gedrag observeren dat niet inclusief is, vindt volgens Hilary een enorm intern proces plaats. Kan ik het ter discussie stellen? Wat zijn de gevolgen? Hoe kan ik voorkomen dat deze persoon zich echt ongemakkelijk voelt?
“Het is vermoeiend”, zegt Hilary. “Je stuit op stereotypen van ‘de boze zwarte vrouw’ of ‘de mondige’ of ‘de herrieschopper die altijd maar doorgaat over racisme’. Het is vermoeiend en je kunt uiteindelijk denken: Ik begin er niet aan.”
Dit is gevaarlijk, zegt Hilary, omdat het leidt tot apathie, terugtrekking en het vertrek van talent. Als ze ervoor kiezen om te blijven, worden ze ontevreden.
“Nu heb ik geen bijzonder moeilijke ervaring gehad”, zegt Hilary. “Ik ben zwart, maar die identiteit bestrijkt een enorm spectrum, en binnen de zwarte gemeenschap heb ik echt een lichte huid. Er zijn mensen met een veel donkerdere huid dan ik die het veel moeilijker hebben gehad.”
Op zoek naar degenen die niet in jouw bubbel zitten
Hilary zegt dat ze pas het laatste jaar actief op zoek is gegaan naar leiderschapsconsultants die niet tot een etnische minderheid behoren.
“Coaching is, net als counseling, een zeer niet-diverse wereld geweest”, zegt Hilary. “Het is niet dat ze er niet zijn vanwege actieve uitsluiting. Coachen is van nature een inclusieve techniek, maar het is de vraag wie dat te zien krijgt. Er zijn maar een paar mensen die coaches tegenkomen in hun professionele ervaring en vervolgens de mogelijkheid krijgen om een opleiding te volgen.”
Net als bij gendergelijkheid, krijg je zonder proactieve werving geen mensen door de pijplijn. Niet tenzij ze superenthousiast zijn of een buitengewone kans krijgen.
“Het gaat erom wie zichzelf als coach ziet”, zegt Hilary. “Het is moeilijk om een wereld binnen te stappen die je niet kent, in een gebied waarin je jezelf niet vertegenwoordigd ziet.”
“Dus nu ben ik aan het kijken wie ik kan helpen. Vooral als het gaat om jonge vrouwen, mensen met verschillende culturele achtergronden en mensen met een beperking. Ik denk na over wat ik nu doe om de diversiteit in mijn vakgebied te vergroten en de volgende generatie te ondersteunen. Want het gaat niet alleen om mij, mijn reis en mensen die mijn ervaring delen. Ik let op en vraag: ‘Wie is er nog meer geen onderdeel van?’”
Op zoek naar inzicht om vooruit te komen? Neem contact met ons op om te zien hoe wij jou kunnen helpen.
